This is really really fun. Even though neuroscientists tend to over-generalize at times, their findings are amazing. Here is a NYT article about the magicians, their tricks and the neuroscientific explanation to that.
As for the original review article in Nature-Reviews
‘Yaz’ olmalı idi ilk söylenen, ‘oku’ değil. Biz tanrısı değil miyiz bilincimizin? Bizim beynimiz değil mi her suçu unutan? Biz değil miyiz ki her düşünceyi çarpıtan? Yazmalıyız ki sözümüz kök salsın, yazmalıyız ki değişen anlamların geri dönebileceği, yeniden başlayabileceği bir evi olsun. Yazmalıyız ki, suçlarımız ve suçluluklarımız ve hatalarımız yüzümüze çarpılabilsin. Bu değil midir hayatımızın anlamı?
Aug 13, 2008
Aug 7, 2008
The small dictatorship in the middle of Germany - ???
Amazingly enough, Marburg is in New York Times.
"This fairy-tale town is stuck in the middle of a utopian struggle over renewable energy. The town council’s decision to require solar-heating panels has thrown Marburg into a vehement debate over the boundaries of ecological good citizenship and led opponents to charge that their genteel town has turned into a “green dictatorship.”
"This fairy-tale town is stuck in the middle of a utopian struggle over renewable energy. The town council’s decision to require solar-heating panels has thrown Marburg into a vehement debate over the boundaries of ecological good citizenship and led opponents to charge that their genteel town has turned into a “green dictatorship.”
Aug 3, 2008
Murat Gulsaçan: 19 Satırlık “Bilim Haberi” Vakası
Neredeyse tümüyle yapay parçalardan oluşturulmuş ilk DNA Japon kimyacılar tarafından geliştirildi. Türkiye basınında "İlk akıllı DNA" diye haberleşti. Anlaşılan o ki editörler, bilim muhabirlerinden temel biyoloji bilgisi beklemiyor... Anlamadan derlenen bu haberin herhangi bir okuyucu tarafından anlaşılması da elbette mümkün değil. MURAT GÜLSAÇAN'IN YAZISININ GERİSİ İÇİN
Jul 31, 2008
Italy and Bosnia - 10 Minutes
Sad, true, blunt. Imamovic captures the amazing obliviousness of the world and Europeans, in particular to the violence in the heart of Europe.
It seems that the director's new film, Go West, is facing stiff criticism in Bosnia because it tells the story of a clandestine gay relationship in the backdrop of the Bosnian war.
It seems that the director's new film, Go West, is facing stiff criticism in Bosnia because it tells the story of a clandestine gay relationship in the backdrop of the Bosnian war.
Going and telling - All about self!
Producing ideas, subconsciously and essentially, linked to disseminating them and, in the very core of it, it makes intellectuals self-promoting. In fact, all production of knowledge is essentially narcissistic and I think there is nothing wrong with that.
As bad as it sounds, it is exactly what an intellectual is: A person, who dedicates oneself to "know" and "think" more than others. This is exactly why an intellectual generally promotes her own ideas, constantly and aggressively. If you are a writer, an artist, a photographer, a scientist, a philosopher, a poet, or anyone who frames, visualizes, mixes, tests, questions, criticizes knowledge and ideas, then you have (and should have) more to tell... Not only, it is an urge (at least for me) to talk about my ideas, but it is (and should be) expected by the society.
Think about the social scientists. They (we) claim to know why people behave/vote/socialize/drink (you name it) better than the people themselves. Well, I think, we do know better. I personally would judge why my mother votes for secularist party every single election, not by her own words, but by the academic research on the voting trends in Turkey.
Or, think about this photographer, Jim Lo Scalzo's recent project called "Evidence of My Existence." It is a very personal account of his life. In the narrative, you hear about the hardships he has had with his wife or his clumsiness in the first fieldwork he did in India. If it was somebody else, I would not even bother to look or listen to what he has to offer. But, NO! Jim Lo Scalzo is not a random guy. His experience as a traveler and a photographer surpasses mine (and many others) and I am more than willing to listen to what he has to say.
As bad as it sounds, it is exactly what an intellectual is: A person, who dedicates oneself to "know" and "think" more than others. This is exactly why an intellectual generally promotes her own ideas, constantly and aggressively. If you are a writer, an artist, a photographer, a scientist, a philosopher, a poet, or anyone who frames, visualizes, mixes, tests, questions, criticizes knowledge and ideas, then you have (and should have) more to tell... Not only, it is an urge (at least for me) to talk about my ideas, but it is (and should be) expected by the society.
Think about the social scientists. They (we) claim to know why people behave/vote/socialize/drink (you name it) better than the people themselves. Well, I think, we do know better. I personally would judge why my mother votes for secularist party every single election, not by her own words, but by the academic research on the voting trends in Turkey.
Or, think about this photographer, Jim Lo Scalzo's recent project called "Evidence of My Existence." It is a very personal account of his life. In the narrative, you hear about the hardships he has had with his wife or his clumsiness in the first fieldwork he did in India. If it was somebody else, I would not even bother to look or listen to what he has to offer. But, NO! Jim Lo Scalzo is not a random guy. His experience as a traveler and a photographer surpasses mine (and many others) and I am more than willing to listen to what he has to say.
There is a thin line between sharing an interesting , well developed, sophisticated and above all, coherent way of looking at the world and simple, low-quality self-promotion. In the seemingly endless and deceivingly egalitarian world of internet, the line is even thinner. (see a very interesting article about this at http://www.edge.org/discourse/carr_google.html)
The question is: how to differentiate between different types of knowledge production around us.
For instance, there are a lot of similarities between the scientifically well-respected (but not uncommonly despised) The Edge web site and equally or more popular Islamic creationist web site of Harun Yahya. They are both essentially promoting specific ideas (ideologies). They are both very sure of their own value. They both think that issue of evolution is extremely important to discuss. They both have significant amount of content. But, I would never visit Harun Yahya's webpage, but has a RSS feed for The Edge website. Why?
The rational answer to this question remains one of my greatest puzzles?
The rational answer to this question remains one of my greatest puzzles?
Jul 12, 2008
DNA ve Korkunçluk - Hakkı Devrim'e Açık Mektup
Sayın Devrim,
Yazılarınızı hep bir hoşlukla okurum. Ancak 12 Temmuz 2008 tarihli "19 satırlık korkunç haber" isimli yazınız beni rahatsız etti ki, bu rahatsızlığın birden fazla nedeni var.
İlk neden, Türkiye'de artık akut hale gelmiş bilimsel cahilliği sizin gibi entellektüel yelpazesi geniş bir insanın bile "normal" karşılaması. "Bilimin zirvelerinde olup bitenlere pek aklımız ermez," diyerek, hayatımızı şimdiden, hiç düşünmediğimiz kadar etkileyen bilimsel gelişmenin ve literatürün tamamen anlaşılmaz, bir kısım toplumdan ayrı insanların ürettiği bilimkurgu filmlerinden takip edilecek bir süreç olduğunu iddia ediyorsunuz. Bu imanız, sanki teknolojinin ve bilimin insandan ayrı, kendinden işleyen bir varlık olduğu şeklinde de yorumlanabilir. Bir bilim insanı olarak sizi temin ederim, dünya üzerinde olan en "insani" işleyen üretim biçimlerinden birisi bilim. Aynı zamanda da, her entellektüelin, en azından belli bir ölçüde, haşır neşir olması gereken bir süreç.
İkinci olarak da bilime getirdiğiniz eleştirilerin son derece yüzeysel olması. Aldeus Huxley, ki bilirsiniz bilimsel ve entellektüel olarak namlı Huxley ailesinin üyesidir, kitabında teknolojileri sadece bir araç olarak kullanmıştır. Bana göre "Cesur Yeni Dünya"nın asıl problemi üretkenlik ve verimlilikten başka bir ideale yeri olmayan bir toplum olması. Üstelik, düşünürseniz, bilimin getirdiği felaketler şimdiden tepemizde. Ölüm kusan uçaklardan, atom bombasına, zehirli gazlardan, biyolojik silahlara. Ama yanı zamanda, kanser tedavilerinden, tarımsal gelişmelere, iletişim araçlarından, galaksinin sırlarına yüzlerce olumlu gelişme de yaşanıyor bilim camiasında. Önemli olan gerekli, öngörülü etik kaygıların devamlı tartışılması ve de demokratik süreçler ile gereken kısıtlamaların yapılması. Ancak, en nihayetinde elimizdeki ile ne yaptığımız bize bağlı, buluşları suçlamanın bir alemi yok.
Türkiye'de en çok üzüldüğüm durum, gerçek anlamda bir bilimsel tartışma zemini yokken, bilim eleştirisi konusunda kimseye pabuç bırakmamamız. İnanılmaz derecede palazlanmış, artık Avrupa'ya fikir ihracatı yapan "yaratılışçılardan," sizin gibi bilimden "mistik" bir şekilde çekinenlere kadar Türkiye'de bilim eleştirisinin bini bir para. Bence Türkiye'nin bilimsel üretiminin küçücük boyutu düşünüldüğünde, bilimin kendisinden çok, entellektüel kesimin bu kadar bilim cahili olması "korkunç."
Saygılarımla,
Yazılarınızı hep bir hoşlukla okurum. Ancak 12 Temmuz 2008 tarihli "19 satırlık korkunç haber" isimli yazınız beni rahatsız etti ki, bu rahatsızlığın birden fazla nedeni var.
İlk neden, Türkiye'de artık akut hale gelmiş bilimsel cahilliği sizin gibi entellektüel yelpazesi geniş bir insanın bile "normal" karşılaması. "Bilimin zirvelerinde olup bitenlere pek aklımız ermez," diyerek, hayatımızı şimdiden, hiç düşünmediğimiz kadar etkileyen bilimsel gelişmenin ve literatürün tamamen anlaşılmaz, bir kısım toplumdan ayrı insanların ürettiği bilimkurgu filmlerinden takip edilecek bir süreç olduğunu iddia ediyorsunuz. Bu imanız, sanki teknolojinin ve bilimin insandan ayrı, kendinden işleyen bir varlık olduğu şeklinde de yorumlanabilir. Bir bilim insanı olarak sizi temin ederim, dünya üzerinde olan en "insani" işleyen üretim biçimlerinden birisi bilim. Aynı zamanda da, her entellektüelin, en azından belli bir ölçüde, haşır neşir olması gereken bir süreç.
İkinci olarak da bilime getirdiğiniz eleştirilerin son derece yüzeysel olması. Aldeus Huxley, ki bilirsiniz bilimsel ve entellektüel olarak namlı Huxley ailesinin üyesidir, kitabında teknolojileri sadece bir araç olarak kullanmıştır. Bana göre "Cesur Yeni Dünya"nın asıl problemi üretkenlik ve verimlilikten başka bir ideale yeri olmayan bir toplum olması. Üstelik, düşünürseniz, bilimin getirdiği felaketler şimdiden tepemizde. Ölüm kusan uçaklardan, atom bombasına, zehirli gazlardan, biyolojik silahlara. Ama yanı zamanda, kanser tedavilerinden, tarımsal gelişmelere, iletişim araçlarından, galaksinin sırlarına yüzlerce olumlu gelişme de yaşanıyor bilim camiasında. Önemli olan gerekli, öngörülü etik kaygıların devamlı tartışılması ve de demokratik süreçler ile gereken kısıtlamaların yapılması. Ancak, en nihayetinde elimizdeki ile ne yaptığımız bize bağlı, buluşları suçlamanın bir alemi yok.
Türkiye'de en çok üzüldüğüm durum, gerçek anlamda bir bilimsel tartışma zemini yokken, bilim eleştirisi konusunda kimseye pabuç bırakmamamız. İnanılmaz derecede palazlanmış, artık Avrupa'ya fikir ihracatı yapan "yaratılışçılardan," sizin gibi bilimden "mistik" bir şekilde çekinenlere kadar Türkiye'de bilim eleştirisinin bini bir para. Bence Türkiye'nin bilimsel üretiminin küçücük boyutu düşünüldüğünde, bilimin kendisinden çok, entellektüel kesimin bu kadar bilim cahili olması "korkunç."
Saygılarımla,
Jul 3, 2008
Turkish Science
Knowledge production in Turkey is hampered by many setbacks. I think, the problem arises primarily because academic and intellectual leaders gain their power through personal relationships and political views. Nature seems to be interested in this topic for a while now. FYI.
May 31, 2008
Özdemir İnce'ye Mektup - DNA ve İslamcıların Kanları
Sayın İnce,
31 Mayıs 2008 tarihli "Allah akıl versin!" isimli yazınızın sonuç cümlesinde ima ettiğiniz "DNA taraması" yolu ile "İslamcıların birçoğunun damarlarında Rumlaşmış, Ermenileşmiş Anadolu yerli halklarının kanı" ibaresi çok problemli.
Kan ideolojik ve tarihsel olarak çok yüklü bir kavram. Her ne kadar kültürel anlamda Türk kanı, Yunan kanı, Anadolu kanı bir çok anlam taşısa da, biyolojik olarak hiç bir coğrafyaya veya topluluğa özgü bir "kan" yok. Hepimiz aynı kanı taşıyoruz. Evrimsel olarak çok yakın zamanda Afrika'da başlayan insan yolculuğunun ilk duraklarından olan batı ve iç Asya'nın toplulukları karışık evrimsel ve sosyal süreçler sonucunda ortaya çıkmış karmaşık bir genetik örgü oluşturmakta. Bu durumda ne Anadalu "kanından" bahsetmek mümkün, ne de "Türk" kanından. Her ne kadar siz de aynı olayı ifade etmeye çalışsanız da, genetik biliminin Rum'u, Ermeni'yi, Türk', birbirinden ayırabileceği iması yanlış anlaşılmaya son derece müsait.
Genetik bilimi biyolojik bir kavram olarak insan ırklarının anlamsızlığını defalarca kanıtlamış durumda. Ne yazık ki, tam da araştırmacıların bulgularının tersine, genetik bilgi sanki dünyadaki ırkların (veya etnik grupların) kesin, değişmez tanımını yapmak için kullanılıyormuş gibi anlaşılıyor. Entellektüel kimliğini öne çıkaran bir yazar olarak, bu tip konularda kavram karmaşasının önüne geçmek ve de kullandığınız terimleri özenle seçmek sizin sorumluluğunuz. Bu konudaki diğer yazılarınızda daha dikkatli olacağınız ümidi ile.
Saygılarımla,
31 Mayıs 2008 tarihli "Allah akıl versin!" isimli yazınızın sonuç cümlesinde ima ettiğiniz "DNA taraması" yolu ile "İslamcıların birçoğunun damarlarında Rumlaşmış, Ermenileşmiş Anadolu yerli halklarının kanı" ibaresi çok problemli.
Kan ideolojik ve tarihsel olarak çok yüklü bir kavram. Her ne kadar kültürel anlamda Türk kanı, Yunan kanı, Anadolu kanı bir çok anlam taşısa da, biyolojik olarak hiç bir coğrafyaya veya topluluğa özgü bir "kan" yok. Hepimiz aynı kanı taşıyoruz. Evrimsel olarak çok yakın zamanda Afrika'da başlayan insan yolculuğunun ilk duraklarından olan batı ve iç Asya'nın toplulukları karışık evrimsel ve sosyal süreçler sonucunda ortaya çıkmış karmaşık bir genetik örgü oluşturmakta. Bu durumda ne Anadalu "kanından" bahsetmek mümkün, ne de "Türk" kanından. Her ne kadar siz de aynı olayı ifade etmeye çalışsanız da, genetik biliminin Rum'u, Ermeni'yi, Türk', birbirinden ayırabileceği iması yanlış anlaşılmaya son derece müsait.
Genetik bilimi biyolojik bir kavram olarak insan ırklarının anlamsızlığını defalarca kanıtlamış durumda. Ne yazık ki, tam da araştırmacıların bulgularının tersine, genetik bilgi sanki dünyadaki ırkların (veya etnik grupların) kesin, değişmez tanımını yapmak için kullanılıyormuş gibi anlaşılıyor. Entellektüel kimliğini öne çıkaran bir yazar olarak, bu tip konularda kavram karmaşasının önüne geçmek ve de kullandığınız terimleri özenle seçmek sizin sorumluluğunuz. Bu konudaki diğer yazılarınızda daha dikkatli olacağınız ümidi ile.
Saygılarımla,
May 23, 2008
Anatolia
First season of fieldwork in Central Anatolia. Summer 2004. Kardes Turkuler on my ipod.
"I am lost... I am lost in my own country."
These are the thoughts that haunted me as I drove a crappy station wagon, along the dirt roads somewhere near Nigde. The sun blew its unbearably hot breath from the windows and I passed ruins and hills and mounds and fields and villages.
I knew I had to stop in each of these small, worn-out, vanishing homes... I had to know who they were and I had to tell the world about them. I had to show how ancient and how important these people actually were. Yet, at that lost moment, I drove on.
And came a time the path took a left turn and there was nothing but the dark, dirty Central Anatolian yellow. I looked at my compass, as I knew I needed to go East and I kept driving.
"I am lost... I am lost in my own country."
These are the thoughts that haunted me as I drove a crappy station wagon, along the dirt roads somewhere near Nigde. The sun blew its unbearably hot breath from the windows and I passed ruins and hills and mounds and fields and villages.
I knew I had to stop in each of these small, worn-out, vanishing homes... I had to know who they were and I had to tell the world about them. I had to show how ancient and how important these people actually were. Yet, at that lost moment, I drove on.
And came a time the path took a left turn and there was nothing but the dark, dirty Central Anatolian yellow. I looked at my compass, as I knew I needed to go East and I kept driving.
May 5, 2008
The new exotic and the new cool!
Brooklyn Funk Essentials one of the many groups that have become regulars of the Istanbul music scene.
In the confusing, yet ever growing cultural maze of Istanbul countless groups and artists emerge in the last decade. For some, Istanbul, "where east meets west" became the new intellectual focus, as the east European cities were, when the grip of Soviets were weakening. For others, it represents a lost illusion of peace and tolerance. Others, who search for the 'safe exotic', found it in the hamams and whirling dervishes of the city. The more daring,went to the underground dens of vice, hidden in Beyoglu. It indeed has been a place for exotic and interesting social norms and histories and we pick and choose among them. Istanbul is becoming the new 'cool.'
I find this amazing and equally confusing. We, the conformist intellectuals of the 21st century, are shaping an illusion of a city for our own use.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
